De plek van de ander

Ter overweging: Als iedereen (elke doelgroep) zijn eigen ontmoetingsplek heeft, waar vindt dan de kruisbestuiving plaats; de ontmoeting met een ander?

'Ontmoeten' en 'inclusie' zijn belangrijke begrippen in beleidsland. Het is goed voor het welzijn van mensen, voorkomt eenzaamheid, zorg voor publieke vertrouwdheid, voor veiligheid, verbindt en vormt een belangrijke voorwaarde voor de sociale basis, cultuur- en normoverdracht.

Sector- en doelgroepgericht ontmoeten

Maar als we voor elk maatschappelijk probleem, elke doelgroep of sector een eigen ontmoetingsplek creëren, waar ontmoeten we de ander dan? Een korte bloemlezing uit actuele visies en plannen:

Onderwijs: "De school fungeert als de centrale, laagdrempelige ontmoetingsplek waar werelden als onderwijs, jeugdzorg en sport samenkomen."
Geestelijke gezondheidszorg: "Laagdrempelige inloopvoorzieningen in de wijk bieden een veilige basis voor mensen met een psychische kwetsbaarheid om structuur en sociaal contact te vinden."
Bibliotheken: "De moderne bibliotheek transformeert van een klassieke boekenruimte naar een publieke huiskamer voor ontmoeting, dialoog en een leven lang ontwikkelen."
Ouderenzorg: "Samenkomsten in een gemeenschappelijke ruimte verlagen de drempel tot sociaal contact en zijn essentieel in de preventie van eenzaamheid onder kwetsbare ouderen."
Sport: "De sportkantine heeft een unieke maatschappelijke functie als ontmoetingsplek, juist ook voor buurtbewoners die zelf niet (meer) sporten."
Openbare veiligheid: "In tijden van crisis of uitval van vitale infrastructuur fungeren lokale steunpunten als baken voor informatie, rust en onderlinge hulp."

Ontmoeten op de plek van de ander

Hoe brengen we deze beleids-ambities slim bij elkaar en voorkomen we concurrerende ontmoetingsplekken. Is ontmoeten niet juist gebaat bij schaarste aan ontmoetingsplekken, in plaats van ieder in zijn eigen plek? En vinden nieuwe ontmoetingen niet juist plaats op de plek van een ander?

Ontmoeten op een plek van samen

En kan het anders? Bijvoorbeeld zoals bij parken en pleinen, waar de samenleving langjarig is verzekerd van een plek waar op verschillende momenten allerlei activiteiten kunnen plaatsvinden? Een park of plein is er inclusief voor iedereen en alle leeftijden. Kunnen we ontmoetingsplekken zien als fundament voor de samenleving, als basis voor de sociale infrastructuur en met een financiering losgekoppeld van doelgroepgerichte dienstverlening? Niet als plek van jezelf of de ander, maar als plek van ons samen, die we samen inrichten en waar we samen over gaan?

Meedenken en -doen?

Goede plekken voor de (zelfredzame) samenleving is een belangrijk onderwerp in de Agenda Maatschappelijk Vastgoed, In dat kader doen we onderzoek, voeren we gesprekken en denken we na over hoe het wellicht beter en slimmer kan.

Doe en denk mee. Deel jouw visie op ontmoeten en wat we daarin samen kunnen doen. Graag je reactie op dit bericht.